Zdecydowaliśmy się odwiedzić ten port ze względu na większą łatwość odprawy niż w Rio.
Mimo początkowych trudności ze znalezieniem Policia Federal, a potem ksera żeby skopiować dokumenty (dokumenty jachtu i o ile dobrze pamiętamy paszporty) i kilkugodzinnym oczekiwaniu na celnika można uznać, że rzczywiście było łatwo.

Pozycja mariny

23o0º,2′S  44º17,98′W

Strona WWW mariny.

Opis wejścia

Wejście nie nastręcza specjalnych trudności.

Prąd:

110V

Woda:

Dostępna w cenie mariny.

Sanitariaty:

Ogólnodostępne w cenie mariny

Cena:

Nie pamiętamy dokładnej ceny… ale pamiętamy, że była „piracka”.

Paliwo:

Jest dystrybutor w marinie.

Bezpieczeństwo:

Staliśmy tylko pół doby, więc trudno ocenić. Marina jest ogrodzona i wydaje się bezpieczna.

Zakupy:

Miasto nie jest duże, więc wszystko jest „pod ręką”. Market jest w pasażu przy marinie.

Internet:

W marinie nie było WiFi (w 2008 roku), ale tuż obok jest pasaż ze sklepami i knajpkami i tam można złapać WiFi

Luksusy:

Wygodnie tu się odprawić, gdyż wszystkie biura są w zasięgu „spaceru”. Tuż przy marinie są sympatyczne knajpki (przyjemne, gdy akurat wpływa się w Sylwestra). 

Niewygody:

Wysoka cena.

Relację z odprawy w Angrze (i nie tylko) poczytać możecie na stronie naszego znajomego żeglarza: Blog Piotrka

[Show as slideshow]

W Rio jest jedna marina publiczna: Marina da Gloria. Poza tym są liczne kluby żeglarskie, które mają swoje keje, lecz nie zawsze miejsca dla gości. My staliśmy w Marina da Gloria i w klubie: Clube Naval Charitas w Niteroi.

Marina da Gloria

Pozycja mariny

22°56,12′S  43°10,17′W

Strona www mariny.
Av. Infante Dom Henrique s/n, Flamengo, Rio de Janeiro, Brazil; Tel: +55 21 22056716

Opis wejścia (Zdjęcie)

Nie ma tu żadnych „niespodzianek”. Przy wejściu jest spory ruch statków i promów wycieczkowych. Z ciekawostek, to mija się pas startowy i można trafić na samolot lecący tuż tuż nad masztami ;). Na terenie mariny nie można stać na kotwicy ani korzystać z boi.

Prąd:

220V i 110V

Woda:

Dostępna w cenie mariny.

Sanitariaty:

Ogólnodostępne w cenie mariny

Cena:

Niestety nie pamiętamy dokładnej ceny. Na kilka dni przed Świętami Bożego Narodzenia zaczyna się sezon i ceny rosną trzykrotnie. Poza sezonem cena jest do przyjęcia, ale w sezonie wychodzi bardzo drogo. Dlatego m.in. przenieśliśmy się do Clube Naval Charitas.

Paliwo:

Nie ma dystrybutora w marinie.

Bezpieczeństwo:

Marina jest ogrodzona i wydaje się bezpieczna. My jednak nie zostawialiśmy jachtu samego nocą.

Zakupy:

Niedaleko mariny (20 min. spacerem) jest główna ulica, na której jest parę marketów oraz sklepy z owocami. Wieczorem można zjeść tam dobre „uliczne jedzenie”.
Na terenie mariny znajdują się dwa sklepy żeglarskie.

Internet:

W marinie nie było WiFi (w 2008 roku). Na głównej ulicy są kafejki internetowe.

Luksusy:

Marina ma dobrą lokalizację. Praktycznie w centrum miasta. Można stąd bez problemu dojechać do wszystkich miejsc wartych zobaczenia. Z mariny widać Corkovado. Wygodny jest też powrót nocą (co jest kłopotliwe w przypadku Clube Naval Charitas).

Niewygody:

Na terenie mariny są kluby nocne, które zakłócają ciszę nocną. Z kei obok mariny startują „stateczki-dyskoteki”, które też burzą ciszę i spokój.

Clube Naval Charitas

Pozycja mariny

22°56,02′S  43°06,42′W

Strona www klubu.

Opis wejścia

Tu też nie ma specjalnych „niespodzianek”. Wzdłuż prawego brzegu (już w Ensada de Jurujuba) są rozlokowane sieci, farmy czy coś w tym rodzaju. Czyli jest dużo różnego rodzaju pływających baniaków. 
Jest to klub żeglarski i mają tylko 8 miejsc dla gości. Nie zawsze jest miejsce przy kei. Można stać na kotwicy.

Po przypłynięciu trzeba się zgłosić do biura mariny z paszportami. Dostaje się tymczasową kartę członkowską, która upoważnia do wejścia do mariny oraz korzystania z restauracji klubowej.

W 2008 roku planowano zmiany zasad postoju dla gości. Nie wiemy czy nadal będą tak gościnni jak byli.

Prąd:

110V

Woda:

Dostępna w cenie mariny.

Sanitariaty:

Ogólnodostępne w cenie mariny

Cena: (2008 rok)

Postój przy kei około 30 reali/dzień 
Kotwicowisko około 10 relali/dzień
Cena mogła już ulec zmianie, bo przed naszym wypłynięciem szefowie klubu planowali podwyżki. Cena za dobę miała rosnąć wraz z długością postoju.

Paliwo:

Dokładnie na przeciwko klubu, na przeciwległym brzegu jest stacja paliw. Bardzo niewygodna, gdy do zatoki wchodzi fala. Już nawet fala z przepływającego promu powoduje „wypływanie” jachtu nad keję.

Bezpieczeństwo:

Marina jest ogrodzona. Do klubu mogą wejść tylko osoby z kartami członkowskimi. Jednak od wody może dopłynąć każdy. Podczas naszego postoju na kotwicowisku ukradziono nam w nocy silnik z pontonu (trochę naszej winy, bo nie był zapięty na kłódkę). Po tej kradzieży klub planował dodać więcej oświetlenia i strażnika na kejach. Nie wiemy czy podjęto jakieś działania.

Stojąc na kotwicy zostawialiśmy jacht pusty w dzień, w nocy jednak zawsze ktoś był.

Zakupy:

Niedaleko mariny (5 min) jest pętla autobusowa. Można autobusem dojechać do centrum Niteroi. Są tam sklepy i wszystko, co potrzeba. 
Z pętli tej odchodzą też autobusy do centrum Rio.

Internet:

W marinie jest ogólnodostępne WiFi restauracji klubowej działające tylko w godzinach pracy biura.

Luksusy:

Basen w marinie. Restauracja z dobrym i tanim jedzeniem.

Niewygody:

Niteroi jest odległą dzielnicą Rio. Żeby dojechać do centrum najlepiej skorzystać z promów kursujących między brzegami zatoki. Promy odchodzą często w ciągu dnia. Ostatni prom odchodzi około godz. 22.00. I to jest właśnie ta niewygoda.
Można też skorzystać z autobusów, ale tylko w dzień. W nocy przetestowaliśmy powrót „na własnej skórze” i nie polecamy. Ostatecznie wróciliśmy taksówką.

Zatoka jest mulista. Podnosząc kotwicę dźwiga się śmierdzący muł. Najlepiej więc po zejściu z kotwicy podpłynąć do kei i skorzystać z wody żeby opłukać pokład, łańcuch i kotwicę (i siebie).

Zdjęcia ze zwiedzania Rio de Janeiro znajdziecie w naszej galerii>>

[Show as slideshow]

Pozycja mariny

12°58,32´S  38º30.90΄W

Opis wejścia

Marina położona jest wewnątrz dużego portu. Wejście łatwe, jedyną trudność mogą stanowić małe lokalne „stateczki” i łodzie stojące na bojach. Dosyć skutecznie zasłaniają widok z wody na keje mariny. Marina położona jest w pobliżu charakterystycznej windy, którą wyjeżdża się do centrum miasta. W marinie można stać na boi lub kotwicy. My staliśmy zawsze przy kei.

Prąd:

110V

Woda:

Dostępna w cenie mariny.

Sanitariaty:

Ogólnodostępne w cenie mariny

Cena:

~30 reali/doba (2008 rok)

Paliwo:

Nie ma dystrybutora w marinie. Paliwo możemy zatankować z pływającego pontonu położonego wewnątrz portu tuż za główkami.

Bezpieczeństwo:

Marina jest ogrodzona i wydaje się bezpieczna. My jednak nie zostawialiśmy jachtu samego nocą.
Miasto jest za to niebezpieczne. Lepiej nie schodzić z głównych ulic, a do mariny wracać za dnia.

Zakupy:

Przy wejściu do mariny są przystanki autobusowe. Można dojechać do marketu Bon Preçco. 
Na dolnym poziomie miasta są dwa sklepy żeglarsko-rybacko-wędkarskie. Trzeba dojść do windy i skręcić w prawo, iść wzdłuż kamienic po lewej stronie. W ich „ciągu” są sklepy.

Internet:

W marinie nie było WiFi (w 2008 roku). Na głównej ulicy są kafejki internetowe.

Luksusy:

Marina ma dobrą lokalizację. Praktycznie w centrum miasta.

Niewygody:

Salvador jest niebezpiecznym miastem.

[Show as slideshow]

12►

Opis wejścia

Czas do wysokiej wody można przeczekać w basenie portowym na kotwicy.
Konieczne jest dobrze widoczne światło kotwiczne. Ranem płyną tamtędy małe kutry rybackie. Czasem mogą się zagapić.

Prąd:

220V i 110V

Woda:

Dostępna w ciągu dnia. W nocy zakręcana.

Sanitariaty:

Ogólnodostępne w cenie mariny

Cena:

~12 reali/doba (2008 rok)

Paliwo:

W Recife nie ma dystrybutora dla jachtów. My przywieźliśmy paliwo ze stacji samochodowej w naszych (i pożyczonych w marinie) baniakach . Pewien pan z mariny (właściciel jachtu) zaproponował nam podwózkę swoim autem.

Bezpieczeństwo:

Marina jest ogrodzona i wydaje się bezpieczna. My jednak nie zostawialiśmy jachtu samego nocą. Na niskiej wodzie „w główkach” mariny jest wielu rybaków łowiących w sieci (stoją w wodzie po pas), więc od „morza” marina jest łatwo dostępna.

Zakupy:

Market jest dość daleko, ale można w jedną stronę sobie zrobić spacer. Po wyjściu z mariny trzeba iść w lewo i trzymać się głównej drogi. Niestety nie pamiętamy nazwy sklepu.

Internet:

W marinie jest WiFi w restauracji, ale ze słabym sygnałem. W okolicach marketu jest kafejka internetowa, ale net działał tam bardzo wolno.

Luksusy:

W marinie jest mały basen i dość tania restauracja.

Niewygody:

Na niskiej wodzie w marinie śmierdzi odsłonięty na płyciznach muł. W ogóle woda w marinie nie jest zbyt czysta. Cumy szybko zarastają. 
Poza tym jest daleko do centrum miasta i nie ma wygodnego dojazdu (albo my go nie odkryliśmy). My korzystaliśmy z taksówek.

[Show as slideshow]

12►